egipt

kanon

Kanon egipski określał sposób przedstawiania postaci ludzkiej zależnie od jej pozycji społecznej.

kuros

Kuros – typ posągu w sztuce starożytnej Grecji, przedstawiający stojącego, nagiego młodego mężczyznę z falistymi włosami i zagadkowym uśmiechem, z rękami zawsze opuszczonymi wzdłuż ciała i lewą nogą wysuniętą lekko do przodu.

Hieroglif

Hieroglify – najstarszy rodzaj pisma starożytnego Egiptu, obok pisma hieratycznego i demotycznego

układ pasowy

rodzaj kompozycji znany już w starożytnym Egipcie, mający na celu oddanie głębi obrazu. Postacie pogrupowane są w poziome rzędy (pasy)

kompozycja hieratyczna

wielkości postaci zgodnie z ich ważnością (im ważniejsza postać tym większa na obrazie)

pylon

wieża o prostokątnej podstawie, wznoszona parami i zwężająca się ku górze. W starożytnym Egipcie w czasach Nowego Państwa pomiędzy wieżami pylonu znajdowało się wejście na dziedziniec świątyń. Ściany ich były zdobione reliefami i inskrypcjami

Perystyl

wewnętrzny dziedziniec lub ogród w starożytnych świątyniach egipskich lub pałacach, willach itp., otoczony portykiem kolumnowym

posągi ozyrisckie

statua Ozyrysa w formie mumii o cechach faraona fundatora danej świątyni czy innej budowli.

Kolosy Memnona

posągi faraona Amenhotepa III z XVIII dynastii o wysokości 15,60 m

układ amfiladowy

Amfiladą nazywamy układ pomieszczeń, które połączone są ze sobą drzwiami umieszczonymi w jednej linii. Pomieszczenia wzdłuż jednej głównej osi

zjawisko cudu słońca

Dwa razy w roku w egipskiej świątyni Abu Simbel, zaobserwować można tajemnicze zjawisko. Wówczas promienie słońca przedzierają się przez wąskie i głębokie wejście w skale, by oświetlić znajdujące się wewnątrz świątyni posągi.

głowice

.

.

.