pandabuywyciek

Wernyhora

duch ukraińskiego starca, wieszcza i lutniarza, ukazuje się Gospodarzowi. Daje mu złoty róg, którym należy dać sygnał do walki o świcie.

Upiór – duch Jakuba Szeli

przywódcy chłopów podczas rzezi galicyjskiej. Pojawia się Dziadowi cały we krwi. Prosi o wiadro wody, aby zmyć z siebie krew swoich ofiar i zamierza bawić się na weselu.

Hetman

właściwie duch Ksawerego Branickiego, hetmana koronnego, który był jednym z inicjatorów konfederacji targowickiej i przyczynił się do upadku Rzeczpospolitej.

Rycerz Czarny

duch Zawiszy Czarnego, który ukazuje się Poecie. Przypomina o męstwie i bohaterstwie Polaków, którzy pod Grunwaldem rozgromili Krzyżaków.

Stańczyk

słynny błazen królewski, którego uwiecznił na jednym z obrazów Jan Matejko. Stańczyk symbolizuje mądrość i troskę o ojczyznę. Pojawia się Dziennikarzowi, któremu zarzuca bierność i działania na niekorzyść kraju.

Widmo

duch narzeczonego Marysi (naprawdę malarz de Laveaux, umarł na suchoty podczas zagranicznych wojaży), który ukazuje się dziewczynie.

Chochoł

pierwsza z zaproszonych zjaw i pierwsza, która pojawia się na weselu. pokazuje się małej Isi, dziewczynka nie widzi i sądzi, że to śmieć przywiany z sadu. Drugi raz Chochoł pokazuje się Jaśkowi i wypomina mu zgubienie złotego rogu.

Stachu

parobek u Gospodarza. Razem z Kubą zajmuje się koniem Wernyhory.

Kasia

druhna, chłopka z Bronowic. Flirtuje z Kasprem, nie chce dać buziaka Nosowi.

Kasper

drugi drużba, syn Czepca. Zakochany w Kasi namawia ją, aby spędzili miło czas razem w stodole.

Czepcowa

żona Czepca, posłuszna mężowi.

Czepiec

a właściwie Błażej Czepiec, postać autentyczna, gminny pisarz i wuj panny młodej, odznaczający się wylewnym charakterem. Pierwszy do bitki, ale także natychmiast staje w gotowości z kosą.

Dziad

ubogi starzec z Bronowic, który obserwuje zabawę gości weselnych jakby z boku. Cieszy się, że razem bawią się chłopi i inteligenci, ale dobrze pamięta rzeź galicyjską i obawia się, że historia może się jeszcze powtórzyć

Klimina

wiejska swatka, około czterdziestolatka. Wydaje się, jakby każdego chciała zaprowadzić do ołtarza. Postać autentyczna z Bronowic.

Maryna

siostra Zosi, w istocie Maryna Pareńska. Wygadana młoda dziewczyna, która bez trudu prowadzi elokwentne rozmowy z Poetą i dyskutuje na różne tematy.

Zosia

iostra Maryny, pierwowzorem postaci była Zosia Pareńska, córka lekarza. Na weselu bawi się pod opieką ciotki. Zosia marzy o wielkiej miłości oraz wierzy, że jest ona możliwa i wcale nie musi wymagać cierpienia i wyrzeczeń.

Rachela

Córka Żyda karczmarza, typowa przedstawicielka oczytanej mieszczanki, otaczająca się poetami i modernistycznymi artystami, nie jest utożsamiana z Pepą Singer, faktyczną córką karczmarza.

Żyd

Karczmarz dzierżawi budynek typu młodopolski artysta i brat Gospodarza, inspirowany Kazimierzem Przerwa-Tetmajerem. W dramacie pojawia się duch rycerza, zawiszy czarnego Księdza, który pomaga potrzebującym.

Ksiądz

pochodzi ze wsi, dlatego w mieście jest gorzej traktowany i nie jest pewien czy otrzyma pelerynkę kanonika. Wynajmuje Żydowi karczmę i upomina się o czynsz.

Nos

to kolejny artysta krakowski na weselu, którego postać Wyspiański zbudował prawdopodobnie na bazie malarza Tadeusza Nosowskiego lub Tadeusza Nosowskiego i Stanisława Czajkowskiego.

Dziennikarz

edaktor krakowskiej gazety, którego pierwowzorem był Rudolf Starzewski z „Głosu”, to Dziennikarzowi objawił się Stańczyk – uosobienie mądrości i troski o ojczyznę. Zarzucał mu opieszałość

Wojtek

mąż Marysi. Gdy zasypia zmęczony weselną zabawą, Marysię odwiedza Widmo.

Marysia

siostra Panny młodej i Gospodyni, której pierwowzorem była Maria Mikołajczykówna. Jej narzeczony zmarł daleko od domu na suchoty, stając się inspiracją dla postaci Widma

Isia

córka gospodarzy. To jej, jako pierwszej pojawia się Chochoł, ale dziewczynka przegania go, sądząc, że to tylko śmieć przywiany z pola.

Gospodyni

żona Gospodarza, której pierwowzorem była chłopka Anna Mikołajczykówna. Przezornie chowa złotą podkowę do skrzyni dobra i ciepła postać, która trosce o męża nieświadomie przyczynia się do fiasku powstania,

Poeta

Typowy młodopolski artysta i brat Gospodarza, inspirowany Kazimierzem Przerwa-Tetmajerem, porównuje się do żurawia odlatującego na zimę do ciepłych krajów. Poeta spotyka ducha rycerza, zawiszy czarnego.

Gospodarz

Malarz Włodzimierz Tetmajer z Krakowa poślubił Annę Mikołajczykówną z Bronowic w 1890 r., osiedlając się na wsi i zdobywając szacunek chłopów. W utworze Wyspiańskiego "Gospodarz" jest ogniwem, które łączy świat miejski i wiejski.

Kuba

brat panny młodej, Jakub Mikołajczyk. Razem ze Staszkiem pilnuje konia Wernyhory, który gubi złotą podkowę.

Jasiek

brat Panny młodej, pierwszy drużba i największy przegrany dramatu. zgubił róg, schylając się po czapkę z pawich piór.

Ojciec

Bliski Panny młodej, w rzeczywistości bronowicki Jan Mikołajczyk.

Pani młoda

postać stworzona na podstawie osoby Jadwigi Mikołajczykówny, siostry żony Włodzimierza Tetmajera. Jest radosna i otwarta.

Radczyni

ciotka Pana młodego. Pomysł na tę postać dała Wyspiańskiemu profesorowa Domańska – autorka powieści młodzieżowych. Nie jest przychylna małżeństwu Pana młodego

Haneczka

siostra Pana młodego (w istocie Hanna Rydlówna). Uważa, że najpierw trzeba cierpieć, a dopiero potem przeżyć prawdziwą miłość.

Pan młody

Główny bohater „Wesela” to postać wzorowana na Lucjanie Rydlu, literacie z Krakowa, który ożenił się z chłopką. Stanisław Wyspiański ukazał go jako zakochanego mężczyznę, artystę odrealnionego od życia wiejskiego.