pedagogika mehh

świadomie organizowana działalność społeczna, której celem jest wywołanie zamierzonych zmian w osobowości wychowanka.

wychowanie

system oddziaływań, umożliwiający jednostce poznanie świata, umiejętność zmieniania go, zmianę własnej osobowości.

kształcenie

ogół oddziaływań służących formowaniu się zdolności życiowych człowieka.

edukacja

sztuka wychowania, odnosi się do ogólnie pojętego zespołu czynności oraz umiejętności wychowawczych

paidagogika

wyższe formy działalności wychowawczej

paideia

nauka o wychowaniu, której przedmiotem jest działalność wychowawcza, mająca na celu wyposażenie całego społeczeństwa w wiedzę, sprawności ogólne i zawodowe, zainteresowania, systemy wartości, postawy i przekonania (Okoń).

pedagogika

dyscyplina naukowa zajmująca się podstawami wychowania, jego strukturą, celami oraz metodologią badań i podstawami filozoficznymi edukacji, a także analizą doktryn pedagogicznych.

pedagogika ogólna

działanie podejmowane z zamiarem wywołania uczenia się jako działalności samych uczniów

nauczanie

proces, w którym dzięki doświadczeniu, poznaniu i ćwiczeniu powstają nowe formy zachowania się i działania, lub zmieniają się formy wcześniej nabyte.

uczenie się

planowa i systematyczna praca nauczyciela z uczniami, mająca na celu wywołanie pożądanych trwałych zmian w ich postępowaniu, dyspozycjach i całej osobowości, uzyskanych przez uczenie się, opanowanie wiedzy, przeżywania wartości i działania praktyczne.

nauczanie

proces, w którym dzięki doświadczeniu, poznaniu i ćwiczeniu powstają nowe formy zachowania się i działania, lub zmieniają się formy wcześniej nabyte. To intelektualna czynność ucznia zapewniająca mu przyswojenie nowej wiedzy.

uczenie się

systemowe (całościowe) podejście do tego procesu – w jakim systemie uczyć?

system kształcenia

zasób informacji i czynności, których opanowanie ma ułatwić człowiekowi ukształtowanie stosunków ze światem otaczającym – czego uczyć?

treści kształcenia

proces doboru treści kształcenia oraz sposobów działania nauczyciela i ucznia, aby wychowanek przeżywał kształcenie jako jego własny proces, dający satysfakcję i sam go realizował – jak uczyć?

metody kształcenia

wychowanie to proces zależny od zrozumienia przez jednostkę norm oraz nadanie im znaczenia osobistego.

w. okoń

wychowanie to zamierzone wywieranie wpływu przez wychowawcę na wychowanka mające na celu wypracowanie u wychowanka odpowiednich postaw

muszyński

całokształt procesów i oddziaływań zachodzących w toku wzajemnych relacji między dwiema osobami, pomagających im rozwijać własne człowieczeństwo; uznanie i afirmacja wolności, dialog między osobami.

śliwerski, milerski

Kontakt człowieka mniej dojrzałego z dojrzalszym, podjęty z inicjatywy dojrzalszego. To spotkanie.

sujak

Koncentracja na sobie Pominięcie Boga Pominięcie świata

błąd antropologiczny

Odczłowieczenie, technologizacja, brak relacji

redukcjonizm

zespól przesłanek nadających znaczenie faktom występującym w życiu społecznym

paradygmat

dziecko jest najważniejsze, wychowanie jest jedynie opieką nad samorzutnym rozwojem dziecka

pajdocentryzm

koncentracja na osobach wokół dziecka- rodzicach, pedagogach

didaskalocentryzm

oczekiwane zmiany, jakie dokonują się pod wpływem kształcenia w osobowości ucznia. Należą do nich: umiejętność rozumienia świata i działania w nim, rozpoznawania wartości

cele kształcenia

pożądane i oczekiwane zmiany, jakie pod wpływem respektowania metod, środków i warunków kształtują się w osobowości wychowanka w postaci konkretnych cech osobowościowych (poglądów, postaw, nawyków).

cele wychowania

nauka o celach kształcenia

teleologia

nauka o wartościach

aksjologia

Zamiana celów ogólnych na operacyjne. Polega na rozbiciu celu głównego (strategicznego) na cele szczegółowe (operacyjne).

operacjonalizacja

To hierarchiczna klasyfikacja celów edukacyjnych

taksonomia

To kompleksowy projekt założeń ideowych i teoretycznych oraz możliwości praktycznych, które mają gwarantować optymalizację zamierzonych działań wychowawczych. Dobór wartości zawartych w celach wychowania.

strategia wychowania

to ogólne normy postępowania wychowawczego, których przestrzeganie umożliwia realizację celów wychowawczych

zasady wychowania

działanie wychowawcy umożliwiające podejmowanie właściwych decyzji dotyczących nauczania i wychowania, zwł. wzmocnienia pozytywne, a także bodźce negatywne

zasada kontroli i oceny

Wszystko to, co przyjmuje wymiar przeciwieństwa, zakłamania czy pozorności wychowania staje się pseudosem (kłamstwem),

pseudowychowanie