jeżeli obywatel zmarł w niewoli nieprzyjacielskiej, przyjmowano fikcję, że zmarł w chwili dostania się do niewoli, jeszcze jako człowiek wolny. Dzięki temu jego spadkobiercy zachowywali prawa do spadku
pan, który bez powodu zabił niewolnika, odpowiadał jak za zabicie cudzego niewolnika; okrutne traktowanie mogło prowadzić do przymusowej sprzedaży niewolnika.