Antyk

czas trwania

4 tyś lat p.n. e - 476 r n. e. (upadek cesarstwa zachodniorzymskiego)

stoicyzm przedstawiciele

Zenon z Kition, Seneka, Marek Aureliusz

stoicyzm

w życiu nalezy pozbyć się skrajnych emocji pozytywnych i negatywnych stan ten nazwali stoicy apatię

epikureizm

opiera się na hedonizmie istotą szczęścia jest doznawanie przyjemności kult życia wolny od cierpienia gdy kierujemy się cnotą i rozumem

epikureizm przedstawiciele

Epikur Horacy Lukrecjusz

przedstawiciele sceptycyzmu

pyrron z elidy sekstus arkesilaos

założenia sceptycyzmu

stosunek do czegoś krytyczne stanowisko wobec twierdzeń naukowych poddawanie wątpliwością znanych nam faktów

przedstawiciele cynizmu

nurt wywodzący się z tradycji sokratejskiej założyciel Arystoteles z Aten

założenia filozoficzne cynizmu

skupienie się na etyce szczęścia = cnota lekceważące odnoszenie się do uznanych autorytetów i zasad etycznych równouprawnieniem kobiet i mężczyzn życie nie ma większego sensu prowadzi do śmierci

założenia filozoficzne cynizmu

skupienie się na etyce szczęścia = cnota lekceważące odnoszenie się do uznanych autorytetów i zasad etycznych równouprawnieniem kobiet i mężczyzn życie nie ma większego sensu prowadzi do śmierci

założyciel hedonizmu

arystyp z Cyreny

założenia hedonizmu

uznawał przyjemność rozkosz bądź unikanie cierpienia za najwyższe o ile nie jedyny dobro chcesz życia i podstawowe motyw ludzkiego postępowania

Sokrates dz 1

uznawany za jednego z najwybitniejszych myślicieli w dziejach uważał że cnota jest najwyższą wartością etyczną w życiu człowieka znane utożsamiane ze sprawiedliwością odwagę panowanie nad sobą świadomością dobrą i zła

Sokrates 2

Sokrates uzależnia możliwość rozpoznania cnoty od posiadanej wiedzy otrzymywał tym samym iż człowiek zdobywający wiedzę osiąga dobro a z nim szczęście i pożytek Sokrates to Mister dyskusji. Chodził i zadawał przychodnią pytania skłaniając ich do myślenia

co powiedział Sokrates

wszystko co wiem to to że nic nie wiem inni natomiast sądzą że wiedzą to czego nie wiedzą

Platon 1

twórca pierwszego systemu filozoficznego założyciel Akademii platońskiej uważał żeby te rzeczywiste są jedynie odbiciem Bytów idealnych najwyższą wartość poznawczą przypisywał duszy która według niego obrażona jest wrodzoną wiedzą o ideach

Platon 2

według Platona rzeczywistość to jedynie świat pozoru zas prawdziwe jest świat idealny niedostępny zmysłom którego należy mieć świadomość i do którego trzeba dążyć swoje poglądy zawarte 35 dialogach Platon jest autorem państwa uznanego za pierwszą utopię

Arystoteles

uczeń Platona według niego by to materia i forma a poznanie odbywa się za pomocą rozumu i zmysłów uważam że szczęściem człowieka jest życie rozumne pozbawiony skrajności

mimesis

pojęcie stworzone przez Arystotelesa naśladownictwo zasady naśladowanie rzeczywistości przez sztukę

sztuka grecka

budowle: Akropol w Atenach, rzeźby fidiasz: Atena, Partenos, Zeus olimpijski myron: Dyskobol anonimowe: Wenus z Milo, Nike z Samotraki

sztuka rzymska

budowle: Koloseum Panteon Forum Romanum rzeźba: posąg cesarza Marka Aureliusza

mit

narracyjna opowieść pierwotnie przekazywane ustnie która wyjaśniała niezrozumiały tajemnicza zjawiska tłumaczyła strukturę świata pochodzenie i naturę człowieka jego relację ze światem bóstw

topos

stały motyw obraz powtarzający się w literaturze na przestrzeni wieków zbiór toposów określamy mianem topiki (z łaciny loci communes -miejsce wspólne)n.p. topos genezyjski, topos arkadii

sacrum i profanum

pojęcie odnoszące się do dwóch sfer doświadczenia człowieka sacrum dotyczy świętości przestrzeni świętej związanej z bogami natomiast profanum nazywa doświadczenie codzienne zwykłe ludzkie

politeizm

wielobóstwo czyli wiara w wielu bogów

monoteizm

wiara w jednego Boga do religii monoteistycznych należą judaizm chrześcijaństwo i islam

archetyp

pierwowzór czyli pradawne wyobrażenie wzorów ludzkich postaw i zachowań wpływających w świadomości zbiorowej każdej społeczności pojęcie to wprowadził szwajcarski psycholog c g Jung

mitologia

zbiór mitów danej społeczności