Klasa 1, Temat 4: Sztuka egejska (Kreta minojska i Mykeny).

Megaron

Główny, centralny budynek w pałacach mykeńskich; prostokątna sala z otwartym paleniskiem pośrodku podpartym czterema kolumnami, poprzedzona przedsionkiem i portykiem z dwiema kolumnami. Stał się bezpośrednim pierwowzorem dla klasycznej świątyni greckiej.

Mury cyklopowe (Cyklopowe podbudowy

Konstrukcja obronna wznoszona z gigantycznych, nieociosanych bloków kamiennych układanych bez użycia zaprawy, gdzie mniejsze szczeliny wypełniano ziemią i drobnymi kamieniami, wierzyli ze mogli je wzniesc tylko cyklopi jednooki olbrzymi

Kolumna minojska (Kolumna kreteńska)

B: Charakterystyczna drewniana kolumna o trzonie gładkim, która zwężała się ku dołowi (odwrotnie niż kolumny egipskie czy greckie), zwieńczona dużą, okrągłą, poduszkowatą głowicą. Malowana najczęściej na kolor czerwony lub czarny

Tholos (Grobowiec kopułowy)

B: Monumentalny grobowiec mykeński zbudowany na planie koła, przykryty tzw. sklepieniem pozornym (powstałym przez stopniowe wysuwanie ciosów kamiennych ku wnętrzu, aż do zamknięcia u góry), do którego prowadził długi, odkryty korytarz (dromos).

Dromos

B: Długi, wąski, korytarz o ścianach z ciosów kamiennych, prowadzący do wejścia do grobowca kopułowego (tholosu

Styl morski (w ceramice egejskiej)

Minojski (kreteński) sposób zdobienia naczyń ceramicznych, charakteryzujący się dynamicznymi, swobodnymi motywami fauny i flory morskiej (rozgwiazdy, muszle, koralowce, a zwłaszcza ośmiornice owijające swoimi mackami całe naczynie

Styl pałacowy (w ceramice egejskiej)

Późniejszy, bardziej usztywniony styl zdobienia waz, w którym swobodne motywy roślinne i zwierzęce zostały poddane geometryzacji, symetrii i uproszczeniu, dopasowując się do architektury naczyń

Ryton (Rhyton

B: Ozdobne naczynie liturgiczne służące do składania ofiar z płynów (libacji), często przyjmujące kształt głowy zwierzęcia (np. byka lub lwa), z otworem na dole do wypływania płynu.

: Trójkąt odciążający

B: Element konstrukcyjny w architekturze mykeńskiej; pusta przestrzeń w kształcie trójkąta nad poziomym nadprożem bramy, która przenosiła ciężar wyższych partii muru na boczne ościeżnice. Trójkąt ten zazwyczaj zamykano cienką, rzeźbioną płytą kamienną

Maska pośmiertna (Mykeńska)

Maska wykonana z cienkiej, złotej blachy techniką repusowania (wybijania rysów twarzy zmarłego od tyłu), nakładana na twarz pochowanego w grobie szybowym władcy