ochrona dziedzictwa

Dziedzictwo kultury

zasób rzeczy materialnych i niematerialnych wraz ze związanymi z nim wartościami duchowymi, zjawiskami historycznymi i obyczajowymi, uznawany za godny ochrony prawnej

Dziedzictwo dóbr kultury – podział:

materialne (budynki, dziedzictwo ruchome), niematerialne, naturalne

Dziedzictwo naturalne

obejmuje krajobraz wsi i środowiska naturalnego, w tym flory i fauny, naukowo znany jako różnorodności biologicznej, a także elementów geologicznych, może obejmować też krajobrazy kulturowe (naturalne cechy, które mogą mieć atrybuty kultury).

Niematerialne dziedzictwo kultury

tradycja, żywe niematerialne przejawy kultury odziedziczone po przodkach i przekazywane kolejnym pokoleniom

Konserwacja (conservare – zachowywać)

należyte utrzymanie i utrwalanie istniejących, zachowanych elementów architektonicznych, konstrukcyjnych, detali; usuwanie szkód wynikających z zaniedbania, złego użytkowania

Restauracja (restaurare – odnawiać)

zabiegi mające na celu doprowadzenie zabytku do stanu ujawniającego jego estetyczne i historyczne wartości, przy pełnym poszanowaniu substancji zabytkowej i elementach świadczących o przeszłości

Rekonstrukcja

wierne odtworzenie fragmentu zabytku bądź jego całości

Odbudowa

przywrócenie zabytkowi jego wartości użytkowych utraconych w wyniku np. wojen, klęsk żywiołowych

Odtworzenie

– odbudowa zabytku zachowanego szczątkowo lub całkowicie nieistniejącego

Karl Weber

– jako pierwszy wykonał rysunki inwentaryzacyjne budowli