Portugalski gramatyka 6

odmiana czasownika

czasownik w języku portugalskim może występować w formie bezokolicznika oraz odmieniać się przez osoby w kilku czasach gramatycznych

zdanie oznajmujące

podmiot + czasownik w formie osobowej + cała reszta

zdanie pytające

(słówko pytające) + (podmiot) + czasownik w formie osobowej + cała reszta

zdanie przeczące

podmiot + não + czasownik w formie osobowej + cała reszta

połączenia czasowników z zaimkami osobowymi dopełnienia bliższego o, os, a, as

po formie czasownika zakończonej na -r,-z, -s odcinamy ostatnią literę i dodajemy l- na początku zaimka (Vou fazer o trabalho -> Vou fazê-lo); po formie czasownika zakończonej na spółgłoskę lub dyftong nosowy (np. -m, -ão, -õe) dodajemy n- na początku