Kości tworzące szkielet łączą się ze sobą za pomocą połaczeń ścisłych lub ruchomych. W połaczeniach ścisłych kosci mają bardzo ograniczoną ruchomość. W zależności od rodzaju tkanki łączącej kości wyróżnia się:
w których łącznikiem jest tkanka włóknista. Należą do nich szwy zespalające kości czasczki u dzieci oraz więzadła, czyli pasma tkanki łącznej wzmacniające pozostałe połączenia kości i stabilizujące szkielet
w których kości łączą się ze sobą za pomocą tkanki chrzestenej. Występują one np. w spojeniu łonowym(połączenia kości łonowych) oraz między żebrami a mostkiem
w których łącznikiem jest tkanka kostna. Powstają one z wiekiem na skutek kostnienia więzozrostów chrząstkozrostów. Występują m. in w czaszcze dorosłego człowieka (kostnienie szwów) i miednicy(kostnienie chrząstkozrostów w połączeniu kości biodr/kulsz/łoo